Uloga Perhana u filmu “Dom za vešanje” iz 1988. godine obilježila je život glumca Davora Dujmovića. Nažalost, ubrzo je počela i njegova borba sa zavisnošću od heroina. On nije imao ni 18 godina kada je postao slavan na području bivše Jugoslavije, a pet godina kasnije je proglašen za najboljeg glumca u Europi. Njegova priča ide tako da dok je išao u nižu muzičku školu, često je svračao do svoga oca koji je radio na pijaci u Sarajevu, na Markalama, gdje se tokom rata u Bosni desio strašan masakr. U obližnjem restoranu on je često svraćao na sok, a tu ga je primijetio režiser Emir Kusturica, te su Davorovog oca pitali da  li njegov sin može da učestvuje u audiciji za film “Otac na službenom putu”. Ispostavilo se da je Davor savršen za ulogu koju su mu namijenili.

Nakon toga filma Davor je pokušao da upiše glumačku akademiju, ali mu to nije uspjelo, a sa nepunih 18 godina je dobio glavnu ulogu u Kusturičinom filmu ”Dom za vješanje” zahvaljujući kojem je doživio svjetsku popularnost te je proglašen i za jednog od najboljih glumaca u Europi. Na veliku žalost, Davor je u tom periodu došao u kontakt sa heroinom, te je tako počela njegova velika borba sa ovisnošću o drigama, te je nekoliko puta pokušavao i da se liječi, ali nije bilo uspjeha: ” Ono što donosi heroin ne bih poželio ni najgorem neprijatelju. U početku je bilo “ja sam mal’, pa sam radoznal’”, ali radoznalost se u ovom slučaju plaća zavisnošću” – izjavio je tada glumac.

Kada je počeo rat u Bosni, on je iz Sarajeva otišao kod rođaka u Beograd, te je tada malo snimao za televiziju, ali je igrao u još jednom kusturičinom filmu ”Undergraund”. Kasnije je u Sloveniji kod svoje djevojke, 31. maja 1999. godine izvršio samoubistvo vješanjem. Imao je samo 30 godina kada je sebi oduzeo život. Davor Dujmović ostaće upamćen kao vanserijski talenat, a njegove uloge su već sada postale kultne i neka vrsta filmskog evergrina, koje će gledati generacije i genracije koje dolaze.

Preporučeno